Regendag

DSC_0030

Zondagochtend. Dit is het uitzicht vanuit onze slaapkamer. Gisteren vertrokken de laatste vakantievierders en sindsdien regende het. De was moet binnenshuis drogen maar dat is eigenlijk het enige nadeel van de regenval.De stoffige weg en idem zonnepanelen, de wijngaard, het gras en de fruitbomen; het kan allemaal wel wat nattigheid hebben.Vanwege het prachtige weer de afgelopen maand zijn we aan kleine huishoudelijke klusjes niet toegekomen. Zo moet de ruimte onder de trap nodig uitgemest worden. Daar liggen restanten tegels die we gaan hergebruiken, plannen genoeg voor de komende dagen.

DSC_0032

Ons uitzicht om half vier ziet er al weer een stuk beter uit. Zo wordt een regendag toch nog een zondag. En kunnen de huishoudelijke klusjes ook ingewisseld worden voor tuinwerk. Maar eerst onze rustdag afronden.

Gesnapt

Had ik ze nou al laten zien, die vier logees van de afgelopen week?

DSC_0027

Lucas.Mijn kookmaatje. ‘Ik vond ons dinertje best wel goed gelukt, oma’

DSC_0004

Eva. Dol op gezelschapsspelletjes en geheimpjes. Lieve vrolijkerd.

DSC_0005-001

Liesbeth, moeder van al dit moois. Checkt in de avondzon haar mail.

DSC_0012

Vincent. Fijne zoon, prima vent en een leuke vader.

Stamboom

DSC_0002

Jaren geleden deed A3 stamboomonderzoek. Hij komt uit een geslacht van Hugenoten en bleek in staat het spoor terug te volgen tot 1692 bij Jean Anthony le Noble, geboren in Lotharingen. Familiefoto’s en papieren kwamen na het overlijden van zijn ouders ook in zijn bezit. Het idee was om ooit, na zijn pensionering of zo, verder te gaan in deze interessante maar tijdrovende genealogie. Inmiddels is zijn broer en onze zoon daarin ook geïnteresseerd geraakt én zijn de opzoek- en registratiemethoden via het wereldwijde web veel toegankelijker. Gisteravond hebben vader en zoon op http://www.myheritage.nl. heel wat gegevens ingevuld. Ze hebben nog voor weken werk. Maar het enthousiasme is opnieuw terug.

La famiglia

DSC_0058

Dochter en haar meisjes zijn maandagavond naar huis gegaan en onze zoon en zijn gezin maken vandaag een uitstapje. Het erf ziet er ineens verlaten uit. In tijd van ja en nee staan we met met de snoeischaar in de hand of kruipen over de grond om onkruid weg te halen.’ Oma, zullen wij samen een avond koken’ stelde onze kleinzoon op de dag van aankomst voor. Dat gaat vanavond gebeuren. En de kleindochters zullen dan even met elkaar skypen. Met dat idee kwam de vijfjarige Isabel toen haar nichtje moest huilen bij hun afscheid. Noem het maar modern familieleven.

Trapeze

DSC_0010

We hebben maar één waslijn hier in Caldese en die gebruik ik uitsluitend voor grote stukken zoals beddengoed en tafelkleden. Die lijn loopt vanaf een boom naar een daarvoor in de grond geslagen paal. En nou hebben we ineens ontdekt dat ik niet de enige gebruiker van de waslijn ben. Een mierenfamilie balanceert op een hoogte van meer dan twee meter boven de grond als ware koorddansers over hun verhoogde snelweg. Handige beestjes zijn het toch. Het scheelt een hoop gehobbel over steentjes en vijanden in de vorm van hagedissen komen ze hier ook al niet tegen. Ik laat ze hun gang gaan en controleer in het vervolg de lakens wel als ik die van de lijn haal.

Flat

P1200895

Dit soort huizen zie je veel in de buitenwijken van Gubbio. Kleinschalige complexen van hooguit drie etages. De portieken zijn vaak met natuursteen betegeld, de ramen voorzien van rolluiken. En alsof dat niet genoeg is zien we ook zonwering bij de bovenste appartement. Op de onderste foto ben ik met de camera wat naar links geschoven.

P1200897-001

We zien nog net een stukje van de centrale voordeur met daarboven twee ramen van verschillende afmeting waarvan één halverwege de etages. Ik veronderstel dat het portiekramen zijn. Het allercharmantst vind ik de buitengordijnen. In combinatie met de hanggeraniums in de avondzon word ik daar heel blij van.

Plukken en happen

P1200883

Moestuinopbrengst hebben we dit jaar niet, maar als aardige buurvrouwen je wat toestoppen, is dat niet alleen aardig en lekker, het scheelt ook heel veel werk. Nog zoiets waaraan we geen werk hebben is de vijgenboom. Die buigt bijna onder zijn vruchten door. Nu we hier met zovelen zijn, verdwijnen de vijgen gewoon als fruithap. Als straks de oogst nog groter is en we weer met z’n tweetjes zijn, dan zie ik mij m’n jamfabriekje wel weer starten.