La famiglia

DSC_0058

Dochter en haar meisjes zijn maandagavond naar huis gegaan en onze zoon en zijn gezin maken vandaag een uitstapje. Het erf ziet er ineens verlaten uit. In tijd van ja en nee staan we met met de snoeischaar in de hand of kruipen over de grond om onkruid weg te halen.’ Oma, zullen wij samen een avond koken’ stelde onze kleinzoon op de dag van aankomst voor. Dat gaat vanavond gebeuren. En de kleindochters zullen dan even met elkaar skypen. Met dat idee kwam de vijfjarige Isabel toen haar nichtje moest huilen bij hun afscheid. Noem het maar modern familieleven.

Trapeze

DSC_0010

We hebben maar één waslijn hier in Caldese en die gebruik ik uitsluitend voor grote stukken zoals beddengoed en tafelkleden. Die lijn loopt vanaf een boom naar een daarvoor in de grond geslagen paal. En nou hebben we ineens ontdekt dat ik niet de enige gebruiker van de waslijn ben. Een mierenfamilie balanceert op een hoogte van meer dan twee meter boven de grond als ware koorddansers over hun verhoogde snelweg. Handige beestjes zijn het toch. Het scheelt een hoop gehobbel over steentjes en vijanden in de vorm van hagedissen komen ze hier ook al niet tegen. Ik laat ze hun gang gaan en controleer in het vervolg de lakens wel als ik die van de lijn haal.

Flat

P1200895

Dit soort huizen zie je veel in de buitenwijken van Gubbio. Kleinschalige complexen van hooguit drie etages. De portieken zijn vaak met natuursteen betegeld, de ramen voorzien van rolluiken. En alsof dat niet genoeg is zien we ook zonwering bij de bovenste appartement. Op de onderste foto ben ik met de camera wat naar links geschoven.

P1200897-001

We zien nog net een stukje van de centrale voordeur met daarboven twee ramen van verschillende afmeting waarvan één halverwege de etages. Ik veronderstel dat het portiekramen zijn. Het allercharmantst vind ik de buitengordijnen. In combinatie met de hanggeraniums in de avondzon word ik daar heel blij van.

Plukken en happen

P1200883

Moestuinopbrengst hebben we dit jaar niet, maar als aardige buurvrouwen je wat toestoppen, is dat niet alleen aardig en lekker, het scheelt ook heel veel werk. Nog zoiets waaraan we geen werk hebben is de vijgenboom. Die buigt bijna onder zijn vruchten door. Nu we hier met zovelen zijn, verdwijnen de vijgen gewoon als fruithap. Als straks de oogst nog groter is en we weer met z’n tweetjes zijn, dan zie ik mij m’n jamfabriekje wel weer starten.

Pokémon

20160717_135600

‘Oma, is hier buiten ook wifi want dan kan ik Pokémon spelen.’  Ik heb me daarna eerst maar eens goed door de elfjarige kleinzoon uit laten leggen wat dat precies is. Ja, ja, wat wifi is, weet ik nog wel (dit om al te bijdehante reacties  te voorkomen).  Voor wie het spel nog niet kent klik even hier. Inmiddels weet ik ook dat het een wereldwijde rage is en alleen wat achtergebleven bewoners op een berg in Italië waren nog niet op de hoogte. Vanmiddag tijdens de pranzo in Gubbio hebben we de eerste hier ter plaatse gevangen. Wat een pret.

Schudden

P1200872

Als ie zelf nog niet wil schijnen dan laten we gewoon zonnebloemen zien. De temperatuur klimt weer uit zijn dal. Het was gisteren en vanmorgen maar zestien graden. Da’s ongeveer de helft van de dagen ervoor. Goed. Onderaan de berg staan velden vol met deze vrolijkerds en mijn idee is, om als straks alle vier de kleinkinderen hier zijn, ze tussen deze bloemen te fotograferen. En nou maar hopen dat het gaat lukken. Er hoeft er maar één te zijn die zijn kont tegen de krib gooit en deze oma kan het schudden. Wordt vervolgd.

Vrouwenspul

P1200832

Het handige van al die weersites is dat je rekening kunt houden met de aangekondigde weerdip. Gisteren een zwembaddag en vandaag boodschappen doen, spelletjes spelen en taart bakken. Want het regent de hele dag. Aan de foto’s is goed te zien dat het hier een vrouwenhuishouden is. Morgen komt er mannelijke versterking in de vorm van zoon en kleinzoon maar ze nemen heel gezellig ook twee vrouwen mee. Het fijne van de weersites is dat ze voorspellen dat morgen de zon weer schijnt. Dan kunnen slippers, zonnehoeden en -brillen gewoon weer aan en op.P1200859

 

Op z’n Italiaans

DSC_0039

Gisteravond zou onze bestelling worden afgeleverd. Pas rond negen uur ontvingen we het telefoontje van de man die onderweg was.  Overdag zijn we al moeilijk vindbaar, dus in het donker al helemaal niet. Mijn wijnboer stapte in de auto en reed de berg af om de man in het kleine gehucht beneden op te pikken. En daar was ie dan. Een knappe krullenbol die óf met ons óf in zichzelf praatte. Omdat om half tien de twee kleine meisjes sliepen, probeerden we hem tot wat zachter praten te verleiden wat soms wel een minuutje lukte. We kregen verhalen te horen over vrouw en kinderen, zijn werk overdag, de technische details van zijn werk, hij goochelde nog wat met de instructiepapieren en maakte kennis met dochter Fleur. Na afloop sloeg hij het aangeboden pilsje niet af en om half elf reed hij in zijn vrachtauto de berg weer af. Zo. We draaien weer wassen.

De moestuin bepaalt

P1200828

Omdat we dit jaar in mei en juni in NL waren, hebben we de moestuin ongemoeid gelaten. Je kunt alleen maar groenten verbouwen als je er ook dagelijks zorg aan kunt besteden.Zeker in die groeizame periode. Maar dan zijn er altijd wel mensen in onze omgeving die met moestuinoverschotten kampen. Als je boontjes wilt, kom dan dinsdag even langs, had onze Italiaanse buurvrouw gezegd. En kijk eens waarmee we nog meer naar huis gingen. En raad eens wat we vanavond eten.

P1200829