Toch nog blij

P1190891We moesten even bij een tuincentrum zijn vanmorgen dus stak ik mijn camera bij me. In de hoop wat aangename plaatjes te schieten. Maar wat ik er vooral zag, en fotografeerde, waren grote afdelingen gewijd aan halloween en kerstmis. In een beetje tuincentrum van formaat is de helft van het vloeroppervlak ingericht met planten. De rest is aanverwant, zoals gereedschap en meubilair. Ik word bepaald niet vrolijk van alle woondecoraties en dure frutsels waar hele paviljoens mee gevuld zijn. Wat was ik blij verrast toen ik aan de auto naast ons op het parkeerterrein nijntje ontwaarde. Onlangs zestig jaar geworden. Het is haar niet aan te zien.

Moet kunnen

P1190872Beetje aan het rommelen vandaag. Boodschappen doen, post bijlezen, nieuw boek beginnen, hier en daar wat opruimen en een ovenschotel voor vanavond maken. Dat soort werk. En dan telkens als ik het idee heb om met de fotocamera naar buiten te gaan, op het tablet een buienalarm in beeld krijgen. Het alarm doet precies wat het voorspelt. Als het na een half uur weer droog en zelfs zonnig is, kan ik de keuken even niet verlaten. Dus lummel ik lekker binnenshuis verder. Laat ik het wisselvallige weer vanuit mijn luie leeshoek zien en prijs de dag die ik verlummelen mag. P1190877

Auto

P1190855Met auto’s heb ik eigenlijk niet veel. Vier wielen, een stuur en een motor, dat is het wel voor mij. Toch kwam ik nog aardig wat berichtjes met het woord ‘auto’ erin tegen, toen ik mijn blogs doorzocht op deze zoekterm. Auto is het onderwerp van stuureenfoto en ik heb nog een leuke foto van mezelf als meisje bij de blauwe ‘kever’ uit mijn jeugd. Maar ik blogde er eerder hier al over ontdekte ik. Gistermiddag maakte ik vanuit de rijdende auto deze foto vlak bij ons voor de deur. De auto die ons weer veilig van Italië naar Nederland vervoerde. Als een soort klein huiskamertje waarin we samen gesprekken voeren en naar muziek luisteren. Op die manier heb ik wel wat met een auto.

Uitzicht

P1190857Zo rond een uur of twee stonden we voor ons Delftse huis. Wat een compleet ander uitzicht levert het op in vergelijking met het Italiaanse. Maar ook mooi, vind ik. We hebben een lange en fraaie rit achter de rug. We laadden meteen de auto maar uit. Dat is sneller neergeschreven dan gedaan, maar er valt niet aan te ontkomen. Daarna wat telefoontjes naar ouders en kinderen om onze veilige thuiskomst te melden. Ziezo, het stadse leven gaat weer beginnen.

Als de blaadjes vallen

DSC_0005-001Het is mooi geweest. Tijd om terug te gaan naar die andere heerlijke plek van ons. We hebben hier weer een fijne periode gehad. Met z’n tweetjes maar ook met bijzondere hulpmannen, leuke gasten en heerlijke familie. We kijken terug op een prachtige en stabiele zomer. We vergrootten de moestuin en haalden de eerste wijnoogst binnen. Voorzichtige plannen voor volgend jaar zijn alweer gemaakt. Maar nu verheugen we ons eerst op intenser familiecontact, de Hollandse winter en alle leuks wat daar weer bijhoort. Delft en omgeving: we zijn onderweg.

Tassengolf

DSC_0014Als je, zoals ik, elke dag even gaat blogbuurten bij Moeskers Moestuin kan het haast niet anders dan dat je ook gegrepen wordt door haar enthousiasme om zelfvoorzienend te leven. Ze startte onlangs een tasjesactie, je kunt er alles over lezen op de sidebar van haar blog. Aangezien ik het idee sympathiek vind en nog stapels oude dekbedhoezen, tafelkleden en andere lappen heb, ben ik ook maar eens begonnen met het maken van tassen voor de weggeef. Met de opdracht aan de ontvanger om geen plastic tasjes meer te gebruiken. Want al dat plastic komt, in minuscule deeltjes, uiteindelijk in de voedselketen terecht. En dat willen we niet.

Kerst

IMG_20151008_174903De eerste kerstversnaperingen heb ik al in de supermarkt zien liggen. Zijn er nou werkelijk al mensen die dit kopen? Ik kan er gewoon geen reden bij bedenken. Bang dat het tegen die tijd uit verkocht is? Ik zie het al helemaal voor me. Nu kopen, ergens diep wegstoppen achter in een kast om dan na kerstmis tot de ontdekking te komen dat er nog een chocolade denappel ligt weg te kwijnen. Terwijl je dan net met jezelf hebt afgesproken voorlopig geen snoep meer te eten. Er is volgens mij maar één remedie om die dwaze vooruitloopsupermarkten een halt toe te roepen. Voorlopig niet kopen, die troep. Dat zal ze leren.

Beter laat

DSC_0016DSC_0012Uit de cosmea van vorig jaar had ik het zaad gewonnen en ben daar in het voorjaar ijverig mee aan het kweken gegaan. Maar er gebeurde weinig. Ja, er kwamen wat stelen op. Maar een leuk kleurig bosje, nee. Tot nu. Begin oktober lieten de eerste bloemetjes zich zien, net nu we op het punt staan hier weer weg te gaan. Dus fleuren ze binnenshuis de boel wat op want het regent vandaag onophoudelijk. Wij maken aan de keukentafel een moestuinevaluatie en stellen een soort plantschema en wensenlijstje voor volgend jaar op. Zo zijn we binnen toch met buiten bezig.

Buurman met baby

P1190842-001Bij het koffiebarretje kwamen we onze vroegere buurman tegen. De man – even oud als de mijne – is geboren en getogen op de berg en in onze beginjaren maaide hij het gras, ploegde de wijngaard en bracht ons in contact met timmermannen. metselaars en de huisarts. Nadat zijn vader overleed, nam hij zijn moeder in huis, scheidde van zijn tweede vrouw en betrok een huis in het woonwijkje onderaan de berg. Ons contact verwaterde. Wij dopten inmiddels onze eigen boontjes en hij trouwde een dertig jaar jongere Russische vrouw. Vandaag meldde hij ons trots opnieuw vader te zijn geworden. Naast een kleinzoon van vijftien, een stiefzoon van tien heeft hij nu ook nog een baby. ‘Ik moet er niet aan dénken’ reageerde zijn leeftijdgenoot, mijn man, buiten zijn gehoorsafstand. ‘Nou, ik ook niet’, kon ik hem geruststellen.

Hout

DSC_0014Waar kwam jij hout tegen? Dat is de vraag van stuureenfoto. Toevallig heb ik de afgelopen week al twee keer flink veel hout op mijn blog geplaatst (hier en hier) maar de uitdaging is te leuk en dus ben ik mijn archief ingedoken. Daar kwam ik ze tegen, de in Umbrisch grijs geschilderde luiken van ons Italiaanse huis. Het is een voorjaarsfoto met de witte regen volop in bloei. Om de belofte van de volgende lente wat kracht bij te zetten, stopte ik vanmorgen alvast wat bollen in de grond. En, profiterend van de zon die vandaag weer volop schijnt, werd het schilderwerk van de keukenluiken nog wat bijgewerkt.