Pinkstertraditie

IMG_20150524_145304~2
Dat was hem weer. De tweeëndertigste editie van de Pinksterpicknick. Het lijkt wel een staande receptie. Maar dat is schijn. Tussen twaalf en zes lagen, zaten, stonden, speelden, klommen en dansten we in verschillende samenstellingen. We aten en praatten, lachten en dronken. Ach, is het ondoenlijk te beschrijven hoe we van jong tot oud genoten van onze familietraditie. Het was onbetaalbaar heerlijk.

Tussen Den Haag en Gubbio

IMG_20150523_105008~3~2

De eerste zevenentwintig jaar van mijn leven woonde ik in Den Haag. Logisch dat ik me er nog steeds zo thuis voel. Vanmorgen had ik er een winkelafspraak met een zusje. Zij had feestkleding nodig. Het werd een succesvolle onderneming  waarbij we meteen weer bij praatten en genoten van die mooie stad achter de duinen. Vanavond gaan we een visje eten op Scheveningen, waar mijn wieg heeft gestaan. Deze dag kan dus de boeken in als sentimental journey.

Op het gastblog van Ciao Tutti richt ik vandaag de blik op de komende feestelijkheden in Gubbio. Mijn leven in twee werelden. Het verbaast me zelf ook nog vaak.

Waterstanden

DSC_0079Je maakt wel eens een foto waarvan je later denkt: wat moet ik er eigenlijk mee? Je wordt getroffen door de schittering van het water op de zijkant van een schip. Je zit op een bankje aan de haven en voelt je intens tevreden. Je drukt nog maar eens af, en nog eens. Thuis op de laptop zie je het resultaat. Mooie lichtval, aardige vlakverdeling, fijne kleuren. Ineens weet je het. Die foto gaat op het blog. Herinnering aan Brindisi. En een aardige vooruitwijzing naar de binnenvaart in Nederland waar we vanavond weer op uit kijken.

Net even anders

DSC_0001De werkzaamheden op ons erf zijn alle jaren hetzelfde. En toch weer niet. Door schade en schande wijs geworden, moet er meer worden gespoten in de wijngaard. Vorig jaar mislukte de eerste wijnoogst, dat willen we niet nog een keer. Dus staat de wijnboer hier de planten met Bordeause Pap te vertroetelen. Hij heeft de uitlopers vastgebonden en de ondergroei is getrimd. Als er dan ook nog over een paar dagen een rustig meiregentje wil vallen, is de wijnboer helemaal blij.

Ingeburgerd (of niet)

DSC_0061-001De twee bevriende heren zaten gistermiddag adressen uit te wisselen. ‘Je moet eens naar Argentina gaan’ hoorde onze vriendin, die halverwege het gesprek inviel, A3 zeggen. ‘Ah’, reageerde ze: ‘is het eten daar lekker?’ Nou, niet echt want ze verkopen er uitsluitend grasmaaiers. Zij is dus behoorlijk ingeburgerd als parttime Italiaanse want hier wordt áltijd en óveral over eten gepraat.
We hebben een storing bij de meter van de zonnepanelen. Daar zou, na intensief heen en weer gebel en gemail, eindelijk iemand voor langs komen. Maar die kwam dus niet. Afspraak is afspraak wordt hier toch anders ingevuld. Dat went nooit. Ingeburgerd of niet.

Opgelost

P1190099Het raadsel van de leuke blauwe bloem gisteren werd vandaag al door onze vriendin, hier links op de foto, opgelost. Ze nam heel attent haar wildebloemengidsje mee en determineerde de veldsalie. Hulde voor de reageerders die de naam noemden en jammer dat het toch geen orchidee blijkt te zijn. Maar nu kunnen we er een paar transplanteren en kan het gat in de rozentuin gevuld worden. En tja, moet ik verder nog uitleggen dat we met vrienden eerst op de markt koffie dronken en daarna bij ons in de schaduw een pranzo gebruikten? En dat het weer heel gezellig was? Lijkt me totaal overbodig.

Welles nietes

DSC_0209-001
Deze leukerd staat op ons terrein in het vrije veld. Ook langs de kant van de weg kom ik hem, of haar, geregeld tegen. Het liefst zou ik op door-mij-aangewezen-plekken dit soort blauwe toefjes hebben staan, maar dat lukt dan weer niet. In de natuur groeit van alles waar je het niet wilt hebben en groeit niets waar je het wel wilt hebben. Pogingen met blauwe irissen zijn door mij gestaakt wegens bollenvraat van ‘wilde dieren’. Ik blijf zoeken naar alternatieven. Iemand nog tips? We wonen op 700 meter hoogte, hebben klei en kalkhoudende grond en het kan bovendien hard waaien. In de tussentijd genieten we gewoon van de wilde exemplaren.