In het zicht van de haven

IMG_20150221_125150~2Gelukkig nam ik het tablet mee en kan ik doorbloggen. We blijven hier iets langer dan we gisteren nog dachten. Het weer is opgeklaard en de zee verandert elke minuut van kleur. We kijken recht in de havenarmen maar omwille van een spetterend kleurenplaatje laat ik de kustwachtboot zien die ook deel uitmaakt van ons uitzicht. We zijn gewoon in Scheveningen, dichtbij huis en toch een andere wereld.

(kleur bekennen 21)

Zeezicht

DSC_0005
Jammer hoor, zo’n regendag. Juist nu we aan zee verblijven. Zusje en zwager hebben voor een week een appartement gehuurd en wij gaan daar een nachtje logeren. Misschien kunnen we tussen de buien door toch wat frisse lucht happen. Ik laat laptop met toebehoren thuis en als ik mooie foto’s maak, halen die later het blog wel. Ga lekkere Thaise soep voor ons viertjes maken, zet een nieuw breiwerkje op kijk desnoods door het ráám naar de zee. Die hyacinten mogen in de tussentijd gewoon door het Delftse raam kijken.

(kleur bekennen 20)

Dikke pret

DSC_0024
‘De mamma van mamma? Nee’, zegt Juliet op een toon van wat maak je me nou. Nog maar eens uitgelegd dus en ik geloof dat ze het nu wel door heeft. Voor een tweejarige is het natuurlijk een absurd idee dat haar moeder ook ooit zo’n klein poezelig meisje was dat bij me op schoot heeft gezeten. Dus zeg ik dat we dan samen wel even foto’s van vroeger gaan kijken. Ze loopt onmiddellijk naar het tablet en kijkt verbaasd als ik met een ouderwets album aan kom dragen. Enfin, we hebben een heerlijk oppasdagje waarin natuurlijk ook opa zijn rol met verve speelt.

(kleur bekennen 19)

Wijs

P1180760-001P1180759P1180758‘Niets is ellendig, tenzij je denkt dat het zo is. En aan de andere kant: niets brengt geluk, tenzij je er tevreden mee bent.’ Boëthius zegt dit in de Vertroosting der wijsbegeerte in 524. Ik las het op mijn filosofiekalender en laat deze gedachte eens flink tot me doordringen vandaag. Doe dat gerust ook. De foto’s krijg je er gewoon bij. Alle drie gemaakt binnen een straal van honderd meter vanaf onze voordeur.

(kleur bekennen 18)

Rothko

P1180755
Het viel nog niet mee een parkeerplaats te vinden in het Haagse Statenkwartier. Samen met mijn ouders ging ik op koffievisite bij een jarige tante. Aangezien de tentoonstelling van Mark Rothko bijna ten einde loopt, mag het Gemeente Museum zich deze dagen nog in een grote belangstelling verheugen. En dat verhoogt de parkeerdruk aanzienlijk. Nou is het bepaald geen straf om in het zonnetje door wat fraaie straten te lopen. Zeker niet toen bleek dat de Josephschool in de Van Den Eijndenstraat over zulke kleurrijke hekken blijkt te beschikken. Beetje in de stijl van Mondriaan.

(kleur bekennen 17)

Carnaval

P1180729
De baasjes van ons logeerhondje vieren carnaval. De Italiaanse variant in Venetië wel te verstaan. De berichten die ze vanuit deze romantische stad sturen, zijn ronduit jubelend. En als je de foto’s bekijkt die ik op Ciao Tutti vond, dan snap ik het wel. Een feest voor het oog en elegantie ten top. Ik ben niet zo’n carnavalsvierder maar dit spektakel lijkt me toch de moeite waard. De foto maakte ik onlangs in Gubbio en is een poster bij een feestartikelenwinkel. Een plaatje van een plaatje dus.

(kleur bekennen 16)

Tussen Delft en Deventer

DSC_0151-001
Na de relatieve eenzame week op onze berg in Italië zijn we nu weer in een stroomversnelling van gezelligheid terecht gekomen. Vrijdagavond bij vrienden zitten eten, zaterdagavond met vrienden in een restaurant, vanmorgen met z’n achten aan het ontbijt na de polderwandeling. Eind van de middag gaan we met z’n zessen aan tafel in Deventer. En dan heb ik het nog niet eens over mijn ouders, onze kinderen en kleinkinderen die we sinds woensdag hebben gezien. Zoon en schoonzoon hebben we nog even gemist in die rij maar dat komt vast binnenkort goed. Met de logeerhond aan mijn voeten en een zelfgemaakte tiramisu op schoot, vertrekken we naar die mooie stad aan de IJssel. Het is een kwestie van hollen of stilstaan bij ons maar ik hol graag op deze manier.

(kleur bekennen 15)