Buurblogger

P1180569
Wat kan een mens via internet toch leuke vriendschappen ontwikkelen. Meestal blijft het bij een digitale vriendschap. Maar soms, als de klik wel heel intens gevoeld wordt, besluit je elkaar ook in het echte leven te ontmoeten. Dat is me al een paar keer gebeurd en dat bleek alle keren plezierig. Juist omdat je elkaar door de blogs al behoorlijk goed kent, is het risico op een tegenvaller minimaal. Zo ook vandaag. Eindelijk ontmoetten Marthy en ik elkaar. Onze levens lopen bijna synchroon. Onze achtergronden, gezinssamenstelling, smaak, humor en interesses; het levert telkens weer herkenning op. En ja hoor, ook ‘in het echt’ klopte het helemaal. Leuk Marthy om je te hebben leren kennen. We blijven elkaar volgen en af en toe ontmoeten. Voor wie niet weet wat een buurblogger is; lees dit stukje van Joop en het wordt duidelijk.

(Marthy’s blog heet Heen en terug naar de Ardèche en is aanklikbaar in de rechter kolom)

Van hunebed naar zeezicht

IMG_20150120_150342
De vloer van onze woonetage was door de sterkste van ons twee vrijdag in de lijnolie gezet. Het lange weekend was een mooie gelegenheid om de olie in te laten intrekken, we hoefden gisteravond alleen de meubels weer terug te zetten. Dachten we. Maar dat viel tegen, de vloer pikt nog. Wat nu? Verder inwrijven gaf niet het gewenste resultaat. We moeten nu de vloer ontvetten. Een behoorlijke klus. Vanmiddag hadden we een afspraak met zusje en zwager en wandelden daarmee heerlijk over het strand. Wat een contrast met gisteren. Overigens heb ik alle ontbrekende foto’s van de dagen ervoor inmiddels ook geplaatst. En die vloer? Die krijgt morgen opnieuw alle aandacht.

Terug

DSC_0098We namen afscheid van het leuke gezelschap waarin we vier dagen verkeerden. Voor die tijd werd het huis opgeruimd en zeiden we wel zes keer tegen elkaar dat we het zo gezellig hebben gehad. Want zo gaat dat dan, je zegt zoiets gewoon meerdere keren tegen elkaar. Omdát we met z’n allen zo genoten hebben. De gerepareerde autoband werd opgehaald en door een beetje mysterieus sneeuwlandschap reden we terug richting Randstad. In Deventer, een favoriete stad van ons beiden, maakten we een kleine stop. Waardoor zelfs de terugreis als een vakantiedag aanvoelde.

Aaien, schommelen en puzzelen

DSC_0080

Zoals we gewend zijn, maakten we ook deze zondagochtend een vroege wandeling. Kinderen zijn nou eenmaal zeer bijtijds wakker en bovendien weten we dat het weer in de loop der dag natter en sneeuwerig zal worden. In dit uitgebreide park aaiden we ponypaardjes en zagen we een eekhoorn rondhupsen. Wijzelf hupsten tenslotte een overdekte speeltuin in waar we warme chocola dronken. Ach, het is eigenlijk allemaal rustig familievertier met als klap op de vuurpijl de legpuzzel van duizend stukjes die af kwam.

Verzilveren

DSC_0050

Twee kleine meisjes met hun ouders. En elke ouder ook weer met zijn of haar ouders. Ziedaar het gezelschap dat dezer dagen in dit huisje vertoeft in Drenthe. We kregen dit weekend cadeau van sinterklaas. Spelletjes, een legpuzzel, magazines, boeken en kleurpotloden…we namen het allemaal mee. Bovendien kunnen we gaan zwemmen, er is een sauna, zonnenbank en de bossen liggen op een steenworp afstand. De zon schijnt, we wisselen bezigheden af en relaxen tot en met. Dank u sinterklaasje!

Zonder foto

image

Als je eenmaal de IJssel bent over gestoken valt de hoeveelheid ruimte op. We beseffen dan ineens hoe vol de Randstad, waar we wonen, is. Wat een heerlijkheid bovendien dat we tijdens onze rit naar Drenthe over zonnige wegen reden. We zaten te genieten van de weidse uitzichten tot het moment dat we constateerden dat we een lekke band hadden. Terwijl A3 de band verwisselde, maakte ik een geinige foto. Maar ja, nou blijk ik even niet in de gelegenheid om foto’s plaatsen. Vier dagen lang niet. Ik ga morgen maar eens onthullen waar we ons bevinden. En die foto komt er, vroeg of laat.

Troostfoto

DSC_0430-001
Afgezien van mijn dagelijkse routine werkzaamheden, wil ik ook elke dag een klus aanpakken. Momenteel heb ik me gestort op het maken van een fotoalbum van onze reis naar Thailand. En dat is een megaklus die zich uitstrekt over meerdere dagen. Behalve dat je er vierkante ogen van krijgt, vind ik het maken van keuzes, welke foto wel, welke niet, nog behoorlijk lastig. Maar met het einddoel voor ogen en de heerlijke herinneringen, is het toch een leuk project. Deze foto kwam niet door mijn selectie heen maar hij droomt wel even lekker weg nu regen en storm opnieuw ons huis teisteren.

Sporen

P1180562
Delft ligt behoorlijk overhoop. Al jaren. De spoorlijn gaat ondergronds en gelukkig zijn de proefritten al succesvol gebleken. Dit jaar gaan wij als reizigers ook ondergronds. Het spoorviaduct wordt daarna afgebroken en het hele voormalige spoorgebied opnieuw ingericht. Een optimistische afbeelding van hoe het moet worden is te zien op de gevel van de Gist en Spiritusfabriek. De financiële overschrijdingen van het nieuwe stadskantoor annex station zijn – uiteraard- idioot hoog. Gemeentelijke belastingen worden verhoogd, de raad overweegt zelfs het nieuwe stadhuis te verhuren want de exploitatie kan niet worden opgebracht. Boven Delft hangen, ook letterlijk, donkere wolken.

Glazig en wazig

P1180559Links het Hofje van Nieuwkoop, in het midden de beelden van Jan Snoeck en rechts de gebouwen van het Medisch Centrum Haaglanden. Als je dan tóch op zo’n historisch plekje staat in het centrum van Den Haag, dan moet daar wel even de dagfoto gemaakt worden. Ik stond binnen achter glas. De weersomstandigheden gaven geen aanleiding om op mijn gemak buiten foto’s te maken. Het levert een somber plaatje op maar de rest van de situatie was gelukkig helemaal niet somber. Ik was er even met mijn vader, die als het er op aankomt, nog sneller naar de wachtende auto kan lopen dan ik.