Achter de gordijnen

P1180453
Voor het kerstdiner morgenavond en de lunch op tweede kerstdag hoef ik slechts een paar gerechtjes te maken. Dus heerst hier totale rust en kalmte. Ik spit de stapel kranten door op zoek naar nog te lezen artikelen en lees ze. De regen stopt en ik bedenk me ineens dat mijn haar wel een knipbeurtje kan hebben. De kapper heeft er zomaar tijd voor. Ik kom een buurvrouw tegen die een zware periode achter de rug heeft en in het buitenland verbleef. We begroeten elkaar allerhartelijkst en praten even bij. En nu het dan toch droog is, kunnen we ook nog wel even naar de lichtjesavond in Voorburg. Kerstmuziek luisteren in de met kaarsen verlichte kerk, nog even een nostalgisch wandelingetje door onze voormalige woonplaats en dan thuis in Delft aan de zuurkool met worst. De opmaat naar kerst verloopt perfect.

Winkel, eet en ontspan

P1180446
Mooi helder weer vandaag en dat heb ik graag. We doen het kalmpjes aan met wat huiselijk gerommel in de ochtenduren en de boodschappen aan het begin van de middag. Laten we naar Nootdorp gaan, het winkelcentrum de Parade is klein en gezellig, zeiden we tegen elkaar. Shop Eat Relax staat er bij de toegangen tot het centrum en Sale bij modewinkel The Stone. Nog even en het Nederlands is uit het straatbeeld verdwenen. Het was knetterdruk in de supermarkten en er jankte herriemuziek rond het piepkleine ijsbaantje op het centrale plein. We wisten niet hoe snel we er weer weg moesten komen. Thuis is er thee en een prachtige roze rode avondschemering. Wat een ontspanning.

Mensje op maandag

DSC_0036-001
Vannacht logeerde onze jongste kleindochter Juliët een nachtje bij ons. Dat is feest voor haar en voor ons. De voorleesboeken had ik klaargelegd, zelf nam ze wat speelgoed mee en haar pop. Maar wat bleek het leukste spelletje om te doen? Mijn handtas leeghalen, alles benoemen wat daar uit kwam, alles ook heel goed bekijken om het daarna weer heel zorgvuldig terug te stoppen. Alle drie de kleindochters zijn daar gek op, terwijl ik het heus niet aanmoedig of uit mezelf aanbied. Nee, ik vrees dat ze alle drie de tassentic van oma hebben geërfd. Het enige moment dat ze mijn tas ongemoeid liet, heb ik op de foto gezet.

Comfortabel

P1180430
Dit figuurtje trof ik vanmorgen toen ik in Delftse Hout mijn ommetje maakte. Het ligt er bij alsof ie opnieuw geassembleerd moet worden. Of zijn het misschien twee figuurtjes die daar liggen? Ik heb het uitvoerig bekeken maar kwam er niet uit. En dat is leuk. Geen hapklaar beeld waar je meteen iets van kunt vinden maar een om nog eens over na te denken. Als ik dit beeld was had ik wel een strobaaltje onder mijn koude billen geschoven. Het ligt er tenslotte voor de grijp.

Koesteren

P1180424
Vriendschappen dien je, tot wederzijds genoegen, te vieren. Gisteravond deden we dat met een stel oud-collega’s en hun wederhelften, vandaag met vrienden die we in Italië hebben leren kennen. Zulke dierbare contacten laten zich maar met moeite beschrijven. Maar geloof me, we beleefden er allemaal weer veel genoegen aan. Of we het restaurant Huszar (klik) kenden, vroegen de Italiaanse vrienden. Het antwoord was nee, maar dat weerhield ons vieren er niet van er vandaag te lunchen. In een andere hoek van Delft, waar we niet vaak komen zaten we van dit uitzicht, prima biologisch eten en elkaar(s verhalen) te genieten.

Sudderen

DSC_0039
Als op een dag die donker en regenachtig begint, toch rond het middaguur de zon zich laat zien, begint het te kriebelen. Naar buiten, naar buiten, zeg ik tegen mezelf. En terwijl de soep en de stoofperen zachtjes staan te sudderen, voeg ik de daad bij het woord en maak een ontspannen maar korte wandeling. Terwijl ik er eigenlijk geen geduld en tijd voor heb vandaag. Gelukkig weet ik zonlicht en schaduw te vangen op de Nieuwe Plantage. Kansen dienen nou eenmaal gepakt te worden.

Oei oei

P1180245-002
Toen we onlangs in het Mauritshuis waren, kon ik bijna Mark Rutte achter zijn bureau zien zitten. Bij wijze van. Dus zette ik het Torentje op de foto. Sinds eergisteren worden we veelvuldig geconfronteerd met de werkplek van onze Minister President vanwege politieke spanningen. Niet ver van het Torentje is de vergaderzaal van de Eerste Kamer, waar alle gedoe ontstond maar waar ook het Groot Dictee werd gehouden. Gisteravond schreef ik braaf mee, genoot van de creativiteit en humor van Bart Chabot en had vijfentwintig fouten. Ik maakte maar weinig spelling- maar des te meer hoofdletterfouten. En ik heb werkelijk geen idee hoe ik het er in dit blog op hoofdlettergebied vanaf heb gebracht.