Maandagse moestuin

DSC_0010
De tomaten zijn groen, aan de bloemen van de courgettes zien we de vruchten. Met de bonen gaat het prima, zeker nu er een hek omheen staat en rovende dieren geen kans meer hebben. Als we even terugklikken naar de eerste moestuinfoto dan is goed te zien hoe het spul gegroeid is in de loop van de maand. De zwarte slangen zijn van het onlangs aangelegde drupsysteem. Het is vooral de heer des huizes die wiedt, sproeit en verzorgt. Maar geloof me, sámen kijken net zolang naar de tomaten tot ze rood zien.

De langste dag

DSC_0023
Gisteren zijn de paarden weer naar de weide tegenover ons huis gebracht. Ze dartelden en galoppeerden van plezier. ’t Is dat mijn fysieke toestand dat niet toelaat, anders galoppeerde ik gewoon met ze mee. De avondzon geeft het landschap een bijzondere dimensie. Het is zomer en dat vieren we, de paarden en wij.

Voor in mijn tas

DSC_0018
Op fluistertoon werd ik door de man hier ter plaatste naar het badkamerraam geroepen: ‘Kom nou toch eens kijken wat ik zie.’ Ik nam mijn fotocamera meteen mee want vermoedde iets wilds aan te treffen. Bleek het om dit schatje te gaan. Haar moeder komt nog steeds met enige regelmaat op ons erf maar is absoluut niet toeschietelijk. Ik noem haar voorlopig maar het Kadootje van Catootje. Ze past wel in mijn handtas en kan aan het eind van het seizoen zo mee naar Delft. Toch?

Huis op de heuvel

P1170460
Na een noodzakelijk bezoekje aan Ikea zijn we vanmorgen Le Marche ingereden, de streek grenzend aan Umbria. Op een kleinschalige camping van Nederlandse eigenaars waren een stel vrienden neer gestreken bij wie we de pranzo gebruikten. Hoe leuk om hen weer te zien en hoe leuk ook weer eens in een kampeeromgeving te vertoeven. Zelf hebben we dat jarenlang met heel veel plezier gedaan. We maakten ook kennis met de eigenaars, met wie ik in het verleden wel eens een mailwisseling had. We kregen een uitgebreide rondleiding; naast kampeerplaatsen zijn er twee volledig ingerichte tenten en twee appartementen te huur. We gunnen dit sympathieke stel een fantastisch seizoen en ik maak graag een beetje reclame voor ze. Hier de link naar hun site.

Vlinderfeest

DSC_0001 (2)
Er breken nóg vrolijker tijden aan in de tuin. Onooglijke rupsen hebben zich weer ontpopt tot vrolijke fladderaars. De eerste vuurvliegjes zijn gesignaleerd en maken met hun knipperlichtjes na de schemering van de tuin een ingetogen kermis. De krekels verzorgen het achtergrondkoor waarna we ook nog eens getrakteerd worden op een ongelooflijk schitterende sterrenhemel. De temperatuur klimt weer uit het dal. Ik wil niet melig doen maar toch even gezegd hebben dat er twee tevreden mensen op een berg wonen.

Padre Pio

P1170455Je kunt je hielen ook niet lichten of er verschijnt in het straatbeeld iets nieuws. Staat daar ineens Padre Pio op de hoek van de Via Perugina in Gubbio. Geschonken door een dankbare familie, voorzien van verse en bewaterde bloemen. Pas in 2002 is de man heilig verklaard en schijnt wat populariteit betreft Antonius van Padua voorbij te zijn. Althans in Italië. Hij overleed in 1968 en stond bij de bevolking in hoog aanzien, bij de kerkelijke autoriteiten een stuk minder. In NL had ik nog nooit van hem gehoord. Hier komen we zijn beeltenis nogal eens tegen op vrachtauto’s en in koffiebarretjes. En nu dus ook bij ons om de hoek.

Ciao tutti

DSC_0003
Naast mijn dagelijkse blog schrijf ik sinds kort elke maand een stuk over ons Italiaanse leven. Dat verschijnt op Ciao Tutti, een site die mensen met een voorliefde voor Italië voortreffelijk bedient. Sindsdien heb ik behoorlijk wat nieuwe volgers. Dat is hartstikke leuk en hen wil ik graag hartelijk welkom heten; benvenuto. De eerste dagen troffen die volgers het niet want we verbleven nét in Nederland. Maar voorlopig schrijf ik weer dagelijks vanuit en over Italia. Hier de link waarop mijn gastblog te lezen is. Het prachtige wespen- of bijenbouwsel op de foto had beeldtechnisch gezien niet op een mooiere plek gemaakt kunnen worden. Voor de dagelijkse praktijk van mens en dier is het wat minder handig.