Voor in mijn tas

DSC_0018
Op fluistertoon werd ik door de man hier ter plaatste naar het badkamerraam geroepen: ‘Kom nou toch eens kijken wat ik zie.’ Ik nam mijn fotocamera meteen mee want vermoedde iets wilds aan te treffen. Bleek het om dit schatje te gaan. Haar moeder komt nog steeds met enige regelmaat op ons erf maar is absoluut niet toeschietelijk. Ik noem haar voorlopig maar het Kadootje van Catootje. Ze past wel in mijn handtas en kan aan het eind van het seizoen zo mee naar Delft. Toch?

8 gedachten over “Voor in mijn tas

  1. ohhhh! ik heb gezegd na het overlijden van onze lieve Pooh:’noooit meer” maar ooohh Emie,
    zeg nooit nooit. Houd me op de hoogte!

    • We hebben haar pas één keer gezien en misschien woont ze gewoon ergens bij leuke mensen op de berg Mariet. Zie ook mijn antwoord aan Marthy. Maar we zeggen inderdaad nooit nooit.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.