Delen

P1160910

Twee dagen de hort op, schreef ik woensdag. De compactcamera ging weer mee want die is inmiddels hersteld. De Lumix HD is klein, weegt niks en je kunt er bovendien tamelijk onopvallend mee fotograferen en dat vind ik ook wel eens prettig. In de Sint Jan in Den Bosch richtte ik hem vandaag hemelwaarts. We kwamen hier terecht nadat we in Loon op Zand bij een heel lieve vriendin koffie hebben gedronken. Ons contact beperkt zich tot één bezoekje per jaar maar zelfs die lage frequentie doet niets af aan de intensiteit van onze ontmoeting. Het zijn namelijk heel bijzondere en warme herinneringen die we met elkaar delen.

Kopje van Bloemendaal

P1160898

We gaan er zeker een gewoonte van maken om elkaar in de winter in Nederland ook te ontmoeten. Dat is onze gezamenlijke conclusie na een bezoek aan onze ‘Italiaanse’ vrienden die recent in een charmant appartement in Bloemendaal wonen. In Italië hebben zij er al heel wat bouwprojecten op zitten, inclusief de afbouw van ons huis in Gubbio. Ook nu weer bleken ze,  met de middelen die voorhanden waren, in staat om van een flatje uit de vijftiger jaren een smaakvolle vintagewoning te maken. We lunchten er en maakten daarna nog een kleine wandeling in de omgeving waarbij ik dit huis op de foto zette. De afspraak voor een pranzo op eerste Paasdag in Italië is gemaakt. Ik verheug me nu al.

Gevonden schat(je)

DSC_0067

DSC_0070Aangezien we ons zowel morgen als overmorgen ver buiten de stads-grenzen begeven, ik daar vast wel foto’s van ga maken én ik vandaag een thuisdagje heb, zetten we nog maar eens iets binnenshuis op het blog. Al speurend naar een fotogeniek onderwerp kwam ik dit maandag aangeschafte doosje tegen. Gescoord bij een kringloopwinkel in Zwijndrecht. De voorstelling is ingekerfd in de zwarte lak, het is hier en daar beschadigd en de versiering lijken me pauwen. Het zou een tabaksdoos kunnen zijn maar dat is niet te ruiken. Ik denk dat ik het op mijn bureau zet en paperclips in ga bewaren.

Ze slaapt

DSC_0033

Vanmorgen is tante Nel overleden. Zij was de zus van A3’s moeder en de jongste in een gezin van twaalf kinderen. Zij en haar man hadden, tot hun grote verdriet, geen kinderen en dat maakte hen voor neven en nichten tot een soort centrale tante en oom. Met een nuchtere kijk op het leven stond ze altijd voor iedereen klaar, overigens zonder zichzelf volledig weg te cijferen. Integendeel, ze had de gewoon-even-aanpakken mentaliteit die wellicht zijn oorsprong had in haar Rotterdamse achtergrond. Humor, genieten van het leven en belangstelling voor anderen zijn typeringen die me direct invallen. Een dierbaar familielid is er niet meer. De eeuwige slaap sluit een voor haar zware periode af en is haar zeer gegund.

Geurig

DSC_0002De geur van gist en spiritus was jarenlang goed waar te nemen in Delft. Logisch, want de Gist en Spiritus Fabriek is niet alleen beeld- maar dus ook geurbepalend. In de loop der tijd heeft strenge milieuwetgeving er voor gezorgd dat er weinig meer te ruiken valt. Vanaf ons balkon kon ik gisteravond deze foto maken. Op de voorgrond de Paardenmarkt. Een prachtig plein helaas als parkeerterrein in gebruik. Tja. Er zijn nogal wat autovrije straten in de buurt en bewoners moeten toch ergens hun auto kwijt. We wonen in een verstedelijkt gebied en deze foto toont dat onomstotelijk aan, dacht ik zo..

Vroege zondagochtend

DSC_0062

Het blijft stoer van ons om elke zondagochtend om negen uur te verzamelen voor een wandeling. Hoe laat het de avond ervoor ook is geworden, we zijn er. Voor het eerst sinds lange tijd liep ik de volledige wandeling weer, en ook dat voelt heerlijk. Maar als ik dan al die enorme grote groepen hardlopers, wielrenners en individualisten voorbij zie razen, zie ik meteen de betrekkelijkheid van onze inzet. Want, zeker voor wat mijzelf betreft, is het tempo redelijk bedaagd. En kijk ik met enigszins jaloerse blik naar types die jonger en sneller zijn.

Tante

DSC_0006-001

Elke week bezoekt A3 zijn zieke tante in Schiedam. Er zijn bovendien gelukkig nog een aantal nichten van hem die wekelijks een bezoek aan haar brengen. Vandaag ging ik weer eens mee. Goede hemel, wat kan het laatste stuk van het leven zwaar zijn. Er is nog maar heel weinig over van de eens zo kwieke vrouw. Even was er nog een vage glimlach maar de slaap of de sluimer nam telkens bezit van haar. Ga maar lekker slapen, heb ik ten afscheid gezegd.