Ze slaapt

DSC_0033

Vanmorgen is tante Nel overleden. Zij was de zus van A3’s moeder en de jongste in een gezin van twaalf kinderen. Zij en haar man hadden, tot hun grote verdriet, geen kinderen en dat maakte hen voor neven en nichten tot een soort centrale tante en oom. Met een nuchtere kijk op het leven stond ze altijd voor iedereen klaar, overigens zonder zichzelf volledig weg te cijferen. Integendeel, ze had de gewoon-even-aanpakken mentaliteit die wellicht zijn oorsprong had in haar Rotterdamse achtergrond. Humor, genieten van het leven en belangstelling voor anderen zijn typeringen die me direct invallen. Een dierbaar familielid is er niet meer. De eeuwige slaap sluit een voor haar zware periode af en is haar zeer gegund.

Geurig

DSC_0002De geur van gist en spiritus was jarenlang goed waar te nemen in Delft. Logisch, want de Gist en Spiritus Fabriek is niet alleen beeld- maar dus ook geurbepalend. In de loop der tijd heeft strenge milieuwetgeving er voor gezorgd dat er weinig meer te ruiken valt. Vanaf ons balkon kon ik gisteravond deze foto maken. Op de voorgrond de Paardenmarkt. Een prachtig plein helaas als parkeerterrein in gebruik. Tja. Er zijn nogal wat autovrije straten in de buurt en bewoners moeten toch ergens hun auto kwijt. We wonen in een verstedelijkt gebied en deze foto toont dat onomstotelijk aan, dacht ik zo..

Vroege zondagochtend

DSC_0062

Het blijft stoer van ons om elke zondagochtend om negen uur te verzamelen voor een wandeling. Hoe laat het de avond ervoor ook is geworden, we zijn er. Voor het eerst sinds lange tijd liep ik de volledige wandeling weer, en ook dat voelt heerlijk. Maar als ik dan al die enorme grote groepen hardlopers, wielrenners en individualisten voorbij zie razen, zie ik meteen de betrekkelijkheid van onze inzet. Want, zeker voor wat mijzelf betreft, is het tempo redelijk bedaagd. En kijk ik met enigszins jaloerse blik naar types die jonger en sneller zijn.

Tante

DSC_0006-001

Elke week bezoekt A3 zijn zieke tante in Schiedam. Er zijn bovendien gelukkig nog een aantal nichten van hem die wekelijks een bezoek aan haar brengen. Vandaag ging ik weer eens mee. Goede hemel, wat kan het laatste stuk van het leven zwaar zijn. Er is nog maar heel weinig over van de eens zo kwieke vrouw. Even was er nog een vage glimlach maar de slaap of de sluimer nam telkens bezit van haar. Ga maar lekker slapen, heb ik ten afscheid gezegd.

Zuinig en gezond

DSC_0004

Elke dag een steekje, is een hemdsmouw in een jaar. Een uitdrukking van vroeger die voor mij prima  werkt. Routine dingen in het huishouden worden dagelijks gedaan, extra klussen worden in kleine porties verdeeld en in loze uurtjes gestopt. Vandaag een dag met veel loze uurtjes waarmee ik jullie niet verder zal vermoeien. Wél twee foto’s uit mijn dagelijkse praktijk. De bovenste is een treffend voorbeeld van mijn zuinigheid. Want nog drie dagen tandenpoetsplezier met het restant van de pasta. De onderste foto van een vers gebakken koek zonder suiker, bloem en boter. Een truc met havermout, banaan, rozijnen, appel en dadels. Gezond, héél lekker en prima passend in mijn nieuwe eetpatroon.DSC_0013

Uit met opa

DSC_0023

DSC_0029De bedoeling van de opa hier in huis was om met de kleinkinderen in de kerstvakantie naar het nieuwe zwembad in Leidschenveen te gaan. Maar het bleek knap lastig de agenda’s op elkaar af te stemmen. Uiteindelijk ging hij vanmiddag met Lucas en Eva naar de film in het filmhuis hier om de hoek. Pannekoek en limo in de pauze, iedereen blij. Van tevoren had Eva mijn breimandje ontdekt. Ja, ja, in plaats van lezen heb ik een ware brei-en haakverslaving ontwikkeld. Terwijl zij met z’n drietjes naar de avonturen van een neushoorn keken, haakte ik spontaan een alpinopet voor Eva. Zij een leuke middag, ik ook. 

Filmweer

IMG_20140114_113335

‘Moet jij een kast opruimen of heb je zin om mee te gaan naar de bioscoop?’ vroeg een vriendin me vanmorgen. Daar hoefde ik niet lang over na te denken. Ik zette nog snel even onze eettafel in de was, een klusje dat al dagen wachtte. En na deze enorm nuttige actie sprong ik in lijn 1 en tramde naar het Buitenhof in Den Haag. We zagen de film Philomena over een vrouw op zoek naar haar zoon. Het drama van een ongehuwde jonge vrouw in het Ierland van de jaren vijftig. De onmenselijke tragedie van de opvang in een klooster en de tegenwerking die zowel moeder als zoon, die naar elkaar op zoek gingen, ondervonden bij hun zoektocht. Prachtfilm over een waargebeurd gruwelverhaal.

Uitroepteken

DSC_0015

Is er een handig samenvattend woord voor een elektronisch bord, vaak geplaatst op een kantoorgebouw, waarop beurtelings datum, tijd en temperatuur af te lezen is? Ik zou het niet weten. Vandaag zag ik op zo’n bord dat de temperatuur dertien graden is! Gisteren was het een stuk frisser en moest ik zelfs voor de eerste maal deze winter de autoruiten schoon krabben. Maar die zon! En het feit dat de dagen al weer lengen! Soms gooi ik er zomaar drie uitroeptekens tegenaan. Terwijl ik heb geleerd daar spaarzaam mee om te gaan. Dat krijg je van dit weer.

Vincent

Vinnie

Vandaag is hij veertig geworden. Veertig! Mijn eigen zoon. Het is nauwelijks te geloven omdat ik het gevoel heb mijn veertigste verjaardag gisteren te hebben gevierd. Maar goed, als ik in de spiegel kijk… Ook Liesbeth, Vincent’s vrouw, werd recent veertig en dus was er gisteravond een uitgebreid tuinfeest. Ja, goed gelezen een tuinfeest. Met vuurkorven, warmtelampen. barbecue en winterjassen. Een leuk idee dat erg goed uitpakte en ruimte bood aan alle feestvierders. Zo’n feestje dat je niet snel vergeet. Bedankt lieve Vin en Lies we hopen jullie verjaardagen nog vaak mee te vieren.