De Borgia’s

DSC_0045

Zo. De langste nacht hebben we al weer gehad, de dagen gaan lengen. Niet dat we daar vanmorgen tijdens de polderwandeling veel van merkten maar ik omarm het idee wél. Ik ben duidelijk meer een zomer- dan een wintermens al probeer ik me niet al te veel te laten beïnvloeden door iets dat onontkoombaar is. Ik vermaak me in huis trouwens prima en kom eindelijk weer eens toe aan het lezen van een boek. Bij het opruimen van onze boekenkast kwam ik ‘Het gouden bloed van de Borgia’s’ tegen van Francoise Sagan. Ooit was het hip om haar te lezen. Van dit boek herinner ik me niets meer, mooie reden voor herlezing. Daarna doe ik het weg want ik kocht gisteren een nieuw boek.

Ho ho ho

DSC_0004

In de Haagse wijk Benoordenhout wonen heel veel expats. Vrienden van ons hebben er een winkel en vroegen aan mijn Sinterklaas of hij niet ook… Enfin, jullie snappen het. Vandaag rijdt de lieverd op een arreslee rondjes door het winkelgebied, geflankeerd door deze twee mooie assistenten. Zij begeleidden hem rond vijf december ook en ze vormen inmiddels een goed team. De voertaal zal meer Engels dan Nederlands zijn vanwege alle buitenlandse kindjes. Sneeuw had overigens wel een betere entourage gevormd dan die ellendige regen van vandaag. Ik vrees dat ze straks thuiskomen als verzopen katten terwijl de meisjes zo hun best gedaan hebben op hun krullen.

Feesteten

DSC_0001

Er zijn mindere plekken om feestelijk te lunchen. Bij Villa La Ruche in Voorburg schoof ik vanmiddag met drie anderen aan tafel en mensenlief …wat staat kok en eigenaar Marko Karelse daar fantastische gerechten te componeren. Behalve dat ieder gerecht een plaatje op zich is, zijn de smaken zo verfijnd en mooi op elkaar afgestemd, dat ik er lyrisch van word. Hij vraagt eigenlijk maar één ding aan zijn gasten: geniet. Gehoorzaam als we zijn, hebben we dat in hoge mate gedaan. Vandaar ook dat ik hier maar eens schaamteloos reclame maak voor Marko en zijn team. Nee, ik heb geen aandelen of belangen maar deel wel graag een goed adres.

Over paardenmiddel gesproken

DSC_0005

Toen ik twee dagen geleden vrijwel gelijktijdig met Kees van Kooten het woord Autofoto verzon, voelde ik me erg verbonden met de man. Na het Groot Dictee van gisteravond is dat wat minder. Wat een hel. Nog nooit kreeg ik zoveel onbekende woorden te verstouwen. Gelukkig had ik de taalfouten beter in de smiezen dan dat ik kon spellen. Ik zie het maar als een grap maar dan wel een met 31 fouten. Ach, Kees schrijft otofoto en bedoelt een selfie. Voor mij is een autofoto gewoon een foto gemaakt vanuit de auto. Ik blijf hem bewonderen om zijn taalvirtuositeit maar zal ik volgend jaar het dictee eens verzinnen?

Zen

DSC_0020

Huis in de juiste sfeer versierd, check. Kerstwensen de deur uit, check. Eetplan voor de komende week opgesteld, check. Idem boodschappenlijst. Vandaag brengen we de dag door met vrienden die ook familie zijn. Bijpraten, uiteraard ook gezellig lunchen en dan met elkaar naar de film. Langzaam daalt er rust in ons goed gevulde leven.

Aanvulling op gisteren: wipmolen in de ruststand. Met dank aan Anne en Edwin.

Autofoto

DSC_0026

Goh, met de foto’s die ik zondag maakte, kan ik nóg wel een blogje vullen. De stand van de stilstaande wieken heeft een speciale betekenis. Het type molen heeft een naam. Maar dat ga ik nou eens niet allemaal uitzoeken vandaag. Gewoon teveel andere klusjes te doen. Ik vind dit wel een lekker Hollands plaatje. Die twee vogels op de rechter wiek zijn wel geinig en ik maakte deze foto vanuit een rijdende auto en dat is aan de scherpte wel te zien. Met deze informatie moeten jullie het vandaag maar doen en ik beloof nu al dat ik morgen met een vers Delfts plaatje kom.

Manden

DSC_0023

Griend is een vochtige akker waarop wilgenhout wordt verbouwd. Deze informatie vond ik op Wikipedia. We kwamen dit veldje gisteren vlakbij Culemborg tegen. Ik vroeg mijn privéchauffeur even te stoppen, stapte uit en stond vervolgens tot mijn enkels in de rottende bladeren. Moest nog allerlei halsbrekende toeren uithalen om lelijke loodsen en een windmolen buiten beeld te houden. Dat allemaal om een aardig blogkiekje te maken van een griend. Althans, ik denk dat het een griend betreft. Van de takken worden manden gevlochten. Mocht iemand een andere verklaring hebben, dan hoor ik het graag.

Luisteren

DSC_0020

In dit fantastische huis wonen gastvrije en leuke mensen die we uit Italië kennen. Het is toeval dat we binnen een tijdsbestek van twee weken alle vrienden, van wat ik noem de Italiaanse connectie, in Nederland ontmoeten. Vandaag maakten we geen vroege polderwandeling maar togen naar dit huis in de buurt van Tiel. Met nog twintig andere mensen leerden we van een gepassioneerde muzikante luisteren naar Bach. Na afronding van conservatorium gitaar en viool studeerde zij muziekwetenschap. Haar grote liefde is om mensen de diepere lagen in de muziek te laten ontdekken. Zodra we weer in Italië zijn, waar onze collectie klassieke muziek is achtergebleven, ga ik alle CD’s van Bach opnieuw beluisteren. Met andere oren.

Voordeur

DSC_0012

Het.verhaaltje over ons huis een paar dagen geleden, riep vragen op. Nou, dan ben ik ook de beroerdste niet en laat onze slaapetage zien. De voordeur staat open en we kijken onze hal in waar een (te) grote spiegelkast onze jassen herbergt. Badkamer, aparte wc en een kleine berging zijn ook nog op deze etage. Op de achtergrond de doorloop naar de slaapkamer. Vaag is de enorm hoge balkonrand te zien.  Aan de buitenkant zit daar de zandstenen sierrand hoog aan de gevel. Binnen is dat niet erg fraai. Maar als je je verbeeldt dat we hier een Parijse hotelkamer binnenstappen waar het uitzicht meestal ook belabberd is, valt het wel mee. Zeker als je in die Parijse hotelkamer lekker in je eigen bed kunt slapen.

Italië in Delft

DSC_0024

Toen we dinsdagavond door Delft liepen, zijn we ook even de Maria van Jessekerk in gelopen. Een neogotische katholieke kerk in het centrum van de stad. In Nederland stappen we – in tegenstelling tot in Italië – zelden zomaar een kerk binnen. Op deze speciale avond toonde de kerk zich in zijn volle glorie. Alle verlichting was aan, het kerkkoor maakte zich op voor een optreden en er was een enorme kerststal te bewonderen. Vanavond gaan we met vrienden Italiaans eten in hotel Vermeer in Delft. We combineren onze twee woonwerelden weer optimaal, vinden we.