Coco

P1160854

Het was druk in het Gemeente Museum. Hartstikke druk zelfs. Vandaag bezocht ik samen met een vriendin – een andere dan die van gisteren – een heerlijke tentoonstelling over het leven en werk van Coco Chanel. Er was een hoek ingericht als een soort fotostudio, compleet met lampen,  podium en passende entourage. Er hingen wat Chaneljasjes, weliswaar aan een beveiligingskoord, maar desondanks konden bezoekers die jasjes aantrekken en elkaar daarna op de foto zetten.  Daar werd druk gebruik van gemaakt. Zo druk, dat wij de gelegenheid maar hebben laten lopen en lekker een broodje zijn gaan eten.

Spullen

P1160853

‘Breda is toch wel de hemel op kringloopgebied’, zei mijn vriendin bij het zien van dit moois. Na Emmaus deden we een tweede kringloopwinkel aan. We delen de liefde voor goed ingerichte huizen in het algemeen en mooie spullen in het bijzonder. We hebben gelukkig ook hetzelfde gevoel voor humor want de engel valt niet echt bij ons in de smaak. In haar gezellige huis in Breda praatten we vandaag weer bij en o, wat gaat ons dat altijd goed af. In maart komt ze een dagje naar Delft. We zien elkaar twee maal per jaar en een goede vriendschap kan dat hebben. De onze is er zo een.

Let niet op de strijkstok

P1160839

Toen ik vanmiddag langs dezelfde plek liep als vorige week woensdag, zag ik dat er na al het bladblazen niemand meer langs is geweest voor de inzameling en afvoer van bladeren. Wat een verspilling van arbeid. Maar nu we het toch over inzamelen hebben. Mijn blogvriendin Vlasje beschreef vandaag haar aanvankelijke twijfels over de acties voor de Filipijnen: Garanties zijn er nooit, maar voor die mensen is elke cent die wél aankomt levensbelangrijk. Niet geven is GEEN optie. Dus straks ook maar wat overmaken naar giro 555. Ik hoop wel dat we wereldwijd nu eens aan een noodfonds kunnen werken, waarin alles en iedereen stort en onder goed toezicht in geval van rampen  zo snel mogelijk hulp gegeven kan worden. We kunnen met zijn allen oorlog maken, dan moet dit toch ook kunnen? 

Biesbush

P1160828-001

Grenzend aan de Delftse Hout ligt de Bieslandpolder. Daar is bovendien een wandelgebied dat tot speelzone is aangemerkt. Honden mogen alleen aangelijnd mee, paarden en andere voertuigen verboden. Prima. De naam is de Biesbush. Hier is sprake van een woordgrap maar ik vind het niet leuk. Op zoek naar een verklaring voor het feit dat mijn gevoel voor humor het kennelijk af laat weten, kwam ik op twee dingen uit. Het laat zich lastig uitspreken én ik hou niet van samengestelde woorden of namen die tweetalig zijn. ’t Is wel een prachtig gebied, dat dan weer wel.

P1160827

Sint en Piet op tv

P1160817

Met Isabel op schoot naar de intocht van Sinterklaas kijken is toch wel de leukste manier om deze feestelijke periode van het jaar te starten. De driejarige ging helemaal op in het verhaal van de oude en de nieuwe staf. Persoonlijk miste ik toch vooral Bram van der Vlugt. Als verklaard Sinterklaasfan heb ik me niet eerder gemengd in de Pietendiscussie. Die schoof een zeer bedenkelijke kant op. We moeten bereid zijn naar álle Nederlanders te luisteren en met een beetje goede wil Piet mee laten evolueren. Hoe precies, dat weet ik ook nog niet maar daar verzinnen we met z´n allen wel wat op. Het feest is het meer dan waard.

Kan niet wachten

P1160797

Er zijn nog wel wat losse eindjes van onze opruimactie af te wikkelen maar vandaag was het heus tijd voor wat anders. Zoals koffie drinken en een boterhammetje mee eten bij mijn ouders. We hebben altijd gezellig ‘de praat erin’, zoals mijn moeder dat noemt. Dus keuvelen we over de politiek, televisieprogramma’s, de actualiteit en word ik geïnformeerd over  de vorderingen van de nieuwbouw van het naastgelegen ziekenhuis. Toen ik er na afloop zelf ook even poolshoogte nam – ik heb er tenslotte jarenlang gewerkt – besloot ik ook even op onze Pinksterpicknickplek te kijken. Dat levert dit beeld op. Niks bijzonders maar ik word er vrolijk van. Het lijkt wel lente.

Weg. Weg. Weg ermee.

P1080727_bewerkt-1

Voor de vierde dag op rij zijn we aan het opruimen. Lees weggooien. In de map garantiebewijzen ben ik dingen tegengekomen van apparaten die reeds lang dit huishouden hebben verlaten. Arbeidsovereenkomsten, oude agenda’s, krantenknipsels en stapels brieven met overzeese familie. Dilemma’s. Wat te doen met verlopen paspoorten waarin stempels staan die ons herinneren aan mooie reizen. Een rapport van de lagere school. Lieve briefjes die onze kinderen schreven in hulpeloos handschrift. Ik vind het een lastig proces dat we elf jaar geleden voor het laatst op zo’n grote schaal uitvoerden toen we naar Delft verhuisden. Paspoorten, schoolrapporten en kinderbriefjes mogen blijven en de rest? Weg ermee.

Gedwarrel

P1160794_bewerkt-002

Het is prachtig zonnig herfstweer en dus de hoogste tijd om de zolderkamer te verlaten. Bij de HEMA koopt A3 zes ordners. Zijn administratie is grondig gereorganiseerd. Het thema van onze week zou moeten zijn ‘Weg met Papier’ maar de aanschaf van ordners en printpapier lijkt het tegendeel te bewijzen. De mannen van de gemeentelijke plantsoenendienst ruimen ook. En waar wij binnenshuis schuiven met stapels, kasten leeghalen en weer vullen, blazen zij in de buitenlucht vrolijke blaadjes op een hoop. Waarna een ander langskomt om het af te voeren. Voor één dag zou ik willen ruilen.  

Rijpingsproces

P1160784_bewerkt-1

Zo’n kleine 150 boeken zijn vandaag afgevoerd. Het doet pijn om boeken weg te doen maar het móet. Je kunt nou eenmaal niet steeds spullen het hol in slepen zonder af en toe dingen af te voeren. Gelukkig krijgen onze boeken een nieuwe bestemming en hebben anderen er nog plezier van. Ik spreek met mezelf af dat voor elk nieuw boek hier in huis een ander exemplaar het veld moet ruimen. Zo langzamerhand begin ik ervan overtuigd te raken dat een e-reader voor ons toch wel een uitkomst is. 

Herriemakers en opruimers

P1160771_bewerkt-002

Meestal hóren we ze eerder dan we ze zien; de halsbandparkieten. Wat een herrie! Toen wij vanmorgen bij de cappu ons aanvalsplan voor de komende week bespraken, zaten deze twee aan de andere kant van de ruit. Na veel vruchteloze pogingen had ik ze eindelijk op de kiek. Ons project van de week, een werkkamer maken van wat nu nog boeken-en tv kamer is, startte daarna met opruimwerkzaamheden. Bah, wat verzamelt een mens veel. We zijn er de hele dag mee bezig geweest. Maar goed, aan het eind van de middag hadden we onze target voor vandaag gehaald en ploften opnieuw neer bij het raam, nu met een kop thee. De vogels waren toen al lang weer gevlogen.