Fiets

P1160710_bewerkt-3

Wat worden we getrakteerd op schitterend najaarsweer. Echt weer om eens flink met de hond aan de wandel te gaan door een fraai herfstbos. Maar vandaag was voor mij de dag van klein onderhoud, zoals ik dat altijd noem. Voor het ruggetje naar de oefentherapeut en voor het hoofd naar de kapper. Tijd voor een boswandeling was er niet  maar langs de gracht lopen op weg voor wat boodschappen, dat lukte nog wel. Het Delftse leven krijgt weer zijn routine. Er ontbreekt helaas nog een dingetje: een fiets. De mijne werd eerder dit jaar gejat. Wat mis ik mijn karretje. Het wordt tijd voor een andere.

De verjaardag

T&T.2-001

Dat ik nou toch al jaren achtereen de verjaardagen van mijn ouders kan vermelden op mijn blog! Ik blijf het een groot voorrecht vinden mijn beide ouders nog te hebben. Dat ze nog in goede gezondheid zijn, volop voor alles en iedereen belangstelling tonen en zelfstandig wonen. Nou ja, de conditie wordt langzaamaan wat minder maar ik teken ervoor om op deze manier 91 te worden. Toen mijn moeder in augustus jarig was kwam het er niet van een foto van haar te plaatsen. Doen we het vandaag op de verjaardag van mijn vader met een plaatje van hen samen.

(foto Tres)

Bazenruil

P1160700_bewerkt-1

Zo’n eerste dag wordt gevuld met een kort bezoek aan mijn ouders, het doen van boodschappen en wat gerommel. Maar niet nadat we ook even onze logee hebben opgehaald. Ons kleine tekkelvriendje Kim komt hier een week bij ons wonen. Dat vindt Kim leuk, vinden haar baasjes fijn én wij. Alleen het baasje op het logeeradres waar we haar ophaalden, vond het minder leuk. Zij was na een week al behoorlijk gehecht geraakt aan de vrolijke Kim. Deze foto van een prachtige Haagse laan doet, naar ik hoop, iemand ergens in de USA glimlachen. En Kim? Daar wijd ik vast nog wel een blogje aan de komende week.

Gebaar

P1160699_bewerkt-1

De rit is weer gereden. Bij het wegrijden vanmorgen zag Hotel Napoleon er zo uit door de beregende voorruit van de auto. Gelukkig klaarde het vrij snel op en reden we een mooie route door een zonbeschenen herfstlandschap. In Delft laadden we de auto uit en kwamen een buurman tegen. Hij had onlangs een bloemetje voor ons aangenomen en gaf ons het bijbehorende kaartje: NS bedankt u voor de medewerking op station Ede. Conducteur en Management Alkmaar. Het gebaar van de NS is natuurlijk aardig, maar zou de vrouw die slachtoffer was van deze zakkenroller ook iets hebben ontvangen?

Twee werelden

DSC_0019

We verlaten de mooie heuvels van Umbria en nemen voor een paar maanden afscheid van de prachtig Middeleeuwse stad Gubbio. Langs de Adriatische kust rijden we noordwaarts, passeren Milaan, koersen door de Zwitserse Alpen om ergens vanavond in Duitsland in een hotelbed te overnachten. Vanaf morgen speelt ons leven zich weer af in het vlakke landschap van West Europa  Specifieker gezegd in het Nederlandse Delft. En in plaats van de oude boerderij midden in de natuur, gaan we nu weer leven in een zolderappartement in het stadscentrum. Wat een contrasten. Wat een weelde.

Opperdepop

DSC_0001_bewerkt-1

Om dingen niet te vergeten, helpen we elkáár vaak herinneren. Niet dat het altijd werkt maar we blijven dapper proberen. Eén van de allerlaatste dingen die we hier moeten doen hebben we gemakshalve OPP genoemd. Het staat voor Oma Moeke, Paul en Pompoen. Wij weten dan dat we nog twee stekken moeten maken van de pioenroos, die Oma Moeke heet. Een eikenboom in wording moeten uitgraven voor Paul en niet vergeten de pompoenen te rooien. Je zal maar net op de terugweg naar Nederland bij Frau Apfelstrüdel aan de schnitzel zitten en tot de ontdekking komen dat deze planten gewoon in de tuin achtergebleven zijn.