Warmpjes

P1130794_bewerkt-1

Als we met de kleinkinderen door Delft lopen, gaan we ook altijd even bij de kippen kijken. Achter Hotel de Plataan is een ren waarin kippen wonen die gevoerd worden met ontbijtresten. Dat staat op een informatiebordje maar is ook te lezen op de site van dit ‘groene hotel’. Vlak boven dat bordje trof ik deze twee aan. Ze waren me nog nooit eerder opgevallen dus ze zitten er misschien nog niet zo lang. Maar het aandoenlijke is toch wel dat ze gebreide broeken aan hebben. Zou er al iemand bezig zijn twee zonnebrillen te knutselen voor andere tijden?

Toetjes

P1130793_bewerkt-1

Met Lucas speelde ik scrabble en Eva deed met haar opa een potje domino. Alle twee verloren we van onze kleinkinderen die daar natuurlijk de grootste lol om hadden. Toen de winst zich bij Luacas aftekende, wilde hij ook direct stoppen. Stel je voor dat ik in zou lopen. Heerlijk hoor, zo’n middag oppassen. We lunchten met pannenkoeken en eindigden vanavond met door hen zelf uitgekozen aardbeienyoghurt. Of eigenlijk yoghurt met de smaak van aardbeienkwarktaart. Zoiets verzin je toch niet? Zoiets koop je toch niet? Jawel hoor. Na een degelijk maal van aardappelen, spinazie en een bal gehakt mochten de kleinkinderen het toetje uitkiezen. Ach ja.

Gepensioneerden

P1130787_bewerkt-1

In mijn arbeidzame leven verzorgde ik namens mijn werkgever de contacten met de gepensioneerden. We organiseerden jaarlijks een reünie-achtige bijeenkomst, een maal per drie jaar een uitstapje en ook anderszins werd deze groep betrokken gehouden bij het reilen en zeilen van de organisatie. Ook na mijn vertrek bleef ik organisatorisch verbonden met de groep van gepensioneerden. Maar daar kwam vanmiddag een einde aan. Mijn bestuurstermijn zit er op en het is wel mooi geweest, ook. Naast een cadeaubon kreeg ik dit prachtige boeket. Wat een kleuren. Wat een weelde. Van nu af aan word ik zonder enige voorkennis uitgenodigd bij gepensioneerdenbijeenkomsten. Ik schrik altijd nog als deze kreet op mijzelf betrekking heeft.

Recordpoging

P1130712_bewerkt-1

Omdat dit de enige dag deze week is waarop ik geen afspraken heb, maak ik met mezelf een goede afspraak. Natuurlijk zijn er opruimklusjes, draait er een wasmachien en bedenk ik wat we de komende dagen zullen eten. Maar ik spreek vooral met mezelf af mijn boek uit te lezen. Al jaren hou ik in een schrift bij welke boeken ik lees en kan aan de hand daarvan vaststellen dat ik, ook al jaren, een gemiddelde heb van één boek per twee weken.  Dat vind ik eigenlijk te weinig. Ga dit jaar mijn persoonlijk record proberen te verbeteren. Niet voor de statistiek maar om het plezier wat ik beleef aan lezen.

Engeltjes in de sneeuw

P1130750

Terwijl er één haar handen voor haar mond sloeg van ontzetting, zongen vijf anderen Gregoriaanse kerkgezangen. Ik bedoel maar, het was erg gezellig tijdens de pranzo vanmiddag met onze ‘Spaanse’ en ‘Italiaanse’ vrienden. Gistermiddag waren we op een kraamfeest, waarna we een wijnproeverij en tapasavond hadden bij en met andere vrienden. Ik bedoel maar, we hadden een vol, gezellig en smakelijk weekend. Vanavond pruttelen we nog een beetje rustig na, bankhangend en uitbuikend. De wereld wordt steeds witter en ik wens de mensen die terug moeten naar respectievelijk Deventer en Apeldoorn een veilige autorit toe. Met deze twee beschermengeltjes aan de achterkant van ons gebouw in gedachten, moet dat zeker lukken.

Sfeer

P1130758_bewerkt-1

We zeggen het ook altijd tegen elkaar. Hoe leuk het is om zo lang bevriend te zijn en hoe makkelijk we de draad weer oppakken. Vanaf 1968 kennen we elkaar, toen waren we zeventien, achttien jaar. Tegenwoordig laten we foto’s van onze kleinkinderen zien. Op weg naar Hoofddorp, waar ze woont, stak in mijn arm uit de auto omdat ik deze twee werelden van windenergie vast wilde leggen. Niet scherp want rijdend. Koud bovendien. Maar er volgde een warme avond in een gastvrij huis. Het tijdsbeeld dat de foto weergeeft vind ik een beetje toepasselijk, waarbij het me vooral gaat om het sfeertje.

Doelentuin

P1130723_bewerkt-1

Een grote zwiep door het huis, vandaag. Weekendboodschappen in huis halen en alvast het een en ander voorbereiden voor een gezellige pranzo zondagmiddag. Kom ik nog op terug. Zowel vanavond als morgenavond gaan we naar oud collega’s van mij waarmee ik in de loop der jaren bevriend ben geraakt. Dat betekent voor een jaar verhalen inhalen, ik heb er zin in. Komt goed uit ook dat het een beetje grauwe dag is, kan ik mooi een bijna zwart-wit foto plaatsen.  Grafisch effect op een hek in de Doelentuin. Dat jullie niet denken dat ik een vloerrooster verticaal heb gezet.