Daar werd wat groots verricht

Zelden zijn we zo ontroerd een theaterzaal uitgekomen als vanmiddag. Met goede vrienden, met wie we al menig voorstelling bezochten, zaten we in de Koninklijke Schouwburg in Den Haag waar Diederik van Vleuten in een fantastische solovoorstelling het verhaal over zijn Oom Jan vertelde. En daarmee de geschiedenis van Nederlands Indië, ons koloniale verleden en de verschrikkingen in Jappenkampen. Met veel Indische Nederlanders onder het publiek golfde de ontroering door de zaal. Het laat zich moeilijk in woorden vatten maar de titel boven dit blogje was niet alleen ook de titel van de voorstelling, het verwoordt bovendien perfect ons gevoel na afloop. De foto is trouwens gemaakt tijdens de zondagochtendwandeling, maar dit terzijde.

 

Deventer ontmoetingen

Altijd al een mooie stad gevonden, dat Deventer. Maar na gisteravond en vanmorgen helemaal. De sfeer in de prachtige straatjes is bijzonder maar de twee bezoeken die wij er aflegden, maken het nog specialer. Een tapasavond bij internetvriendin Anne en haar Alexander, waar ook hun vrienden Mariël en Edwin hun bijdrage aan leverden. Met heerlijk eten en veel vrolijkheid. Daarna geslapen in de mooiste B&B van Deventer en omgeving ( www.debergpoort.nl) en op de koffie en de lunch bij een buurjongen die ik meer dan veertig jaar niet had gezien. Zijn broer, die er speciaal voor uit Duitsland kwam gereden, had ik afgelopen zomer in Italië al herontmoet. Zulke heerlijke momenten van weerzien maken dat we een topweekend hebben, waarvan ik pas de helft heb beschreven.

Beugelbekkie

Als ik zou beweren dat ik deze blogjes alleen voor mezelf schrijf, lieg ik. Het is leuk als anderen ze lezen, commentaar op leveren en in het beste geval waarderen . Toch vormen deze stukjes ook een soort dagboek. Vandaag kom ik ermee in tijdnood. Het zwaartepunt, nee beter gezegd het hoogtepunt, zal pas plaats vinden aan het eind van de dag in Deventer. Maar dan ga ik mijn tijd niet besteden aan bloggen. Het komend weekend zit bovendien barstensvol met blogwaardige afspraken en daarmee heb ik stof genoeg voor de hele volgende week. Voor wie dit ‘Meisje met de beugel’ nader wil leren kennen,  moet even naar http://www.galeriedekunstkop.nl.

Alsof

Zo. Vandaag de hele dag heerlijk met een vriendin door Delft gedwarreld. Paar boodschappen gedaan en even over de markt geslenterd. Vanmiddag bezochten we in het Prinsenhof een tentoonstelling over de portretschilder Van Mierevelt, die zo´n grote productie heeft gehad dat er gesproken wordt over zijn Portretfabriek. Indrukwekkend. Bij een woonwinkel aan de Beestenmarkt hadden we eerder vandaag deze muurschildering gezien. Alsof je door een raam kijkt en het daar achterliggende huisje ziet. Niet zozeer indrukwekkend maar wel leuk gedaan.

Kopzorg

De kapper en de tandarts zijn het lastigst te vervangen. Ze frunniken beiden aan je hoofd en als er om wat voor een reden een ander moet worden bezocht, luistert het behoorlijk nauw wat betreft vakkennis en persoonlijke klik. Gisteren voor het eerst een controlebezoek bij nieuwe tandarts. Leuke vrouw, resoluut en bovendien aardig. Vandaag naar kapper Jaap, daar kom ik al een jaar of zeven. Voelt vertrouwd. En ook al ga ik er weg met een soort Beatrixhoofd, eenmaal thuis zakt het in tot een aanvaardbaar volume. Ik kom er vaker en liever dan bij die andere kopzorger.

De brief

Wie krijgt er nou tegenwoordig nog een handgeschreven brief uit een ver werelddeel in zijn brievenbus? Ik dus. En daar ben ik altijd heel erg blij mee. Mijn jeugdvriendin van de middelbare school bezocht als jonge vrouw Australië, kreeg daar verkering en bleef. We zijn nu veertig jaar verder en we schrijven elkaar. Meestal mail ik haar, haar man print mijn brief en zij leest. Omdat zij niet zo gecharmeerd is van de internetmethode schrijft ze een persoonlijke brief terug. Hoe leuk. Ik moet mezelf bedwingen de brief niet al in de lift open te ratsen.  Wat een fantastisch ritueel om op je gemak niet zakelijke post te lezen. Met gemak kan ik over dit onderwerp nog een blogje vullen en ga dat binnenkort beslist nog eens doen.

Allerlaatst

Dit is echt de aller-allerlaatste ijs-met-sneeuwfoto van dit seizoen. De uitdrukking ‘als sneeuw voor de zon verdwijnen’ krijgt vandaag wel heel snel gestalte. De eendensporen die zo’n mooi patroon vormen, zag ik gisteren. Ongetwijfeld is er nu al niets meer van te zien. Zoals gezegd, tot zover de wintermededelingen. Beloofd is beloofd.

Nostalgie

We draaien de zaken vandaag grondig om. In plaats van een vroege wandeling met ontbijt na, doen we een late wandeling met diner toe. Weer eens wat anders. Nou had ik me ook voorgenomen geen ijspretachtige dingen meer te bloggen en dan tref ik dit aan op een grachtje. 

Bovendien stond ik de foto te maken in de walm van deze Traction Avant. Er is weer verse sneeuw gevallen en de lente lijkt ver weg. Overigens lees ik elders over ingesneeuwde familie’s in Italië. Ook al klinkt dat romantisch, ik moet er toch niet aan denken. Dan maar liever de Anton Pieck plaatjes in Delft.

IJspret

We deden even boodschappen bij de ‘grote’ Albert Heijn waar we met de auto in de parkeergarage kunnen staan. Dat scheelt een hoop gesjouw. Wonen in het autoluwe centrum van Delft heeft als voordeel dat we alles lopend kunnen doen maar in geval van weekendboodschappen is het ook wel eens een nadeel. Toen we eenmaal toch in een andere woonwijk belandden, was dat een goede gelegenheid wat foto’s te maken van de ijspret op de grote bevroren vijver in de buurt van het Agnetapark.  Alleen de vader met het sleetje had schaatsen aan maar de pret bij de anderen was er niet minder om.

Ingelast

Profiteer ervan, zolang het kan. Deze reclame slogan gaat wel op vandaag. Wij genoten van Lucas en Eva, hun grieperige moeder genoot er van dat wij nog in Nederland zijn en dus een oppasdag kunnen inlassen. Een win-winsituatie heet dat in modern jargon. Hoewel, Lucas keek wel vreemd op toen opa aan school stond. Hij had eigenlijk een speelafspraak met een vriendje. Maar toen hij bij ons naar ‘Wie is de Mol?’ in de herhaling kon kijken en met een appeltje op de bank zat,  vond ook hij het leuk. Alle partijen tevreden.