Paal en bank

Straatmeubilair versieren kan ook anders dan met breisels. Definitiever. Op het st. Agathaplein bij de Prinsenhof hebben lantarenpalen Delftsblauwe omhulsels.  Ze worden er plomp van.  Toeristen vinden het vast heel mooi, maar mij kan het niet bekoren. Als je er eens goed op gaat letten, is er heel wat versiering te vinden her en der in de stad. Dit zitelement is een hommage aan Gaudi, gemaakt door Marianne Burgers.  Dat vind ik dan wel weer aardig.

Een gedachte over “Paal en bank

  1. …..de toeristische bezoeker kan natuurlijk, door dat indrukwekkend-fraaie ‘Fontainebleau’-smeedijzeren, bijna-barokke toegangshek, via het van onze hedendaagse tijd weggelopen, zo stille (St)-Agathaplein de oude binnenstad van Delft benaderen en daar dan eerst langs het wat kneuterige Prinsenhof-tuintje links (al te overdreven een oase van rust genoemd: in míjn ‘sixties’-jeugd was er vooral roest met drugs-problematiek)(nu staat er meen ik zo’n vloekend-kleurende, lompe Gaudi-kloon van een moedwillig-gebroken tegeltjes-, een beetje’Barcelona’ bank voor Jantje Beton, onverwoestbaar maar bewust héél lelijk).
    Je kan dan -net als Emie en ik- je ‘en passant’ ergeren aan die logge ‘Porceleyne-Fles-Delft’s Blauwen’-trofee in de verborgen vorm van een lantaarnpaal (foto) op dit verder zo rustieke filmdecor-achtige plein met zijn keien-plaveisel, waarop je in je romantische achterhoofd de af-en-aanrijdende calêches ziet en je moest oppassen voor de penetrant-prikkende paardestront tussen de granieten kasseien…..
    Je kan er door een ander, kleiner poorthek links het prachtige Museum ‘Het Prinsenhof’ binnengaan, heus niet alleen voor die ‘kogelgaten’ in het witte stuc van een trappenhuis, veroorzaakt door ene Balthazar Gerards, de gedoodverfde Frans/protestantse (Francois Guyon) moordenaar van Willem van Oranje op 10 juli 1584, het is een bijzonder rijk Museum van Oudheden!
    Of aan hetzelfde plein naar dat ‘tempo-doeloe’-Ethnografisch Museum ‘Nusantara’; veel ‘gordel-van-smaragd’-voorwerpen, een wajangpoppen-collectie, krissen en kostuums, inheemse muziekinstrumenten en ingewikkelde ikat- en batakweefsels: daarbinnen ben je dan even he-le-maal vér weg van Delft: je hoeft er slechts een ‘ticket-to-the-tropics’ als entree-biljet voor te kopen en je zal er -als haast altijd- een van de weinigen zijn die er rondloopt.
    Als je -zoals ik toen vaak- het geluk had om, stiefelend naar de Oude Delft-gracht, onder de twee poorten (met leefruimtes daarboven) de donderend-daverende orgel-repetities (van bijvoorbeeld de toen wereldvermaarde Feike Asma) te mogen horen, overwaaiend vanuit de ertegenoverliggende Oude Kerk (‘de Ouwe Jan’, de -zéér- scheve toren van Delft!), voelde je voor even dat je ‘een groots en meeslepend’ moment beleefde, staande in zo’n grandioze totaal-atmosfeer, er dan voor even de Revolutie van De Schoonheid willen uitroepen: “romantici aller landen verenigt u…hier!”.
    Als je dan wel eens omhoog keek naar die ‘Ouwe’, naar die moe-overhellende ‘Jan-de-Kerkspits’ met zijn vier dappere neven-torentjes, en dan diens ettelijke tonnen-wegende ‘Bourbon’-nood-/luidklok hoorde bulderen (tot in Den Haag hoorbaar) waarbij de grond onder je mee-trilde, hoefde je niet bezorgd te zijn dat er een ‘opstand der horden’ zou komen (het was 1956 en de communisten veroverden kwaadschiks Praag): tenslotte was tussen 1246 (Delft’s stadsrechten) en tot lange tijd erna deze toren, het huidige grachtenstelsel en het stratenpatroon al in hoofdzaak aanwezig, en zelfs ná 1536, toen bij de ravagerende Grote Stadsbrand driekwart verwoest werd , bleek dat ondanks de vele oorspronkelijke houtbouw er toch het in steen-structuur meest-gebouwde overeind bleef.
    Delft overleeft vast álles, ook al onstond daardoor de overgang van gothiek naar renaissance-bouwstijlen. De optimistische conclusie kan dan alleen maar zijn dat historisch Delft er nóg luchtiger-sierlijker door zou worden. Loop het tweede Prinsenhofpoortje maar door, zie nóg eens in ontzag op naar de ‘Oude Jan’, ga dan even niet door richting Voorstraat (daar zie je inderdaad ‘miskleunen’ van fout-gemoderniseerde winkelgevels, maar sla hier direkt rechtsaf: naar dat in die overgangstijd gestijlde ‘Gemeenlandshuis’; dáár gaat een navolgend stukje over, ontstaan vanuit mijn geboortestad-liefde……Misschien maakt Emie er intussen nog een mooie foto van?
    Ben van Bommel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.