Joho

Een doorgefokte Sinterklaas noem ik hem altijd. De Kerstman. Heb er niets mee. Hoewel. Dit jaar werd echtgenoot A3 gevraagd om na een succesvolle Sinterklaasactie, ook nog eens als Kerstman op te treden. En ach, hij is de beroerdste niet. Er werd een arreslee met koetsier gehuurd, de twee Pieten werden kerstvrouwtjes en er werd een nog een kleiner kerstvrouwtje aan toegevoegd. Schoonzoon Tommy fotografeerde  het winkelend publiek en de Haagse winkeliersvereniging aan de Van Hoytemastraat had er een attractie bij.  De bel en het Merry Christmas galmen nog een beetje na. De stemming zit er aardig in.

Moeite

De Nederlanders die in Spanje wonen genieten allemaal van hun ontbijt en koffie buiten in de zon. Zo lees ik op de diverse blogs. Wij doen het hier met een miezerregen. In de winkelstraat bij ons om de hoek is het rustig als ik rond een uur of twaalf naar Albert Heijn loop. De caissières hebben feestelijke kleding aangetrokken, de vulploeg zit aan de koffie. Overal staan kratten met voorraden in de gangpaden waar de weinige klanten die er zijn over struikelen. Ik kan de rauwe ham niet vinden.  Ben ik nou de enige die moeite heeft een beetje in de Kerstsfeer te komen?

Amsterdam

Een tante van me is doodziek en verblijft in een Amsterdams Hospice. Samen met een nichtje zocht ik haar vandaag op. Wat een dappere vrouw. We hebben over veel dingen kunnen praten. Haar naderend einde, hoe het verder moet met haar man, de crematie en zelfs het grapje wat ze bij haar kist uit wil halen.  We namen afscheid van een opgewekte vrouw en gingen nog even Amsterdam in. Oud-Zuid, Museumplein, de Pijp en over de Albert Cuyp. Het was een zeer bijzondere dag want ook de vrouw met wie ik op stap was, beleeft moeilijke tijden. Twee stoere, positieve vrouwen waar ik met bewondering naar kijk.

Met stip

Een natuurfoto maken ligt in Italie meer voor de hand dan in Nederland, waar we een stads leven leiden. De behoefte aan groen en vrolijkheid zal een rol hebben gespeeld bij de eigenaar van deze fiets. Die heeft behoorlijk wat werk gehad aan dit rijwiel. Blauw verven, witte stipjes aanbrengen en dan bakken met blauwe violen erop bevestigen. Ik kan het wel waarderen dat iemand bij het begin van de winter, tegen alle kerstkleurwetten van rood en groen in, zijn fiets tot straatdecoratie verheft.

Haarlem

 

Bij de Grote of sint Bavokerk in Haarlem moet ik op de een of andere manier altijd denken aan Yvonne van Gennip. Op de Markt, waaraan deze kerk is gelegen, werd zij ooit gehuldigd. Schandalig dat een dergelijke historische plek bij mij alleen het beeld oproept van een schaatskampioene. Van een bezoek aan deze fraaie kerk kwam het ook al niet. Samen met vriendin Regina wandelde ik door het centrum, we dronken er koffie, lunchten en hadden een half jaar bijkletsen te overbruggen. Niet erg cultureel dus maar een dierbare vriendschap in stand houden is ook erg waardevol.

Traditie

Tijdens het wekelijks bezoekje aan mijn ouders heb ik vandaag meegeholpen met de kerstversiering. Mijn vader is altijd van de stal en mijn moeder doet de frivolere versieringen. Zo lang ik me kan heugen staat gedurende de kerstperiode deze kerstgroep in de kamer. In een kerstboom hadden ze geen zin dit jaar. Maar met wat kransen, ballen en lampjes werd het toch een sfeervol geheel. We waren alledrie tevreden over het eindresultaat.  En wat ben ik een bevoorrecht mens om beide ouders nog te hebben en daar bovendien nog zinvolle gesprekken mee te kunnen voeren.

(aan scherpere foto’s wordt gewerkt)

Waterballet

Door de logeerpartij van kleindochtertje Isabel, kwam er van wandelen vanmorgen niets. Het meisje was, vanwege doorkomende hoektanden, een beetje hangerig. Erg aanlokkelijk om dan om negen uur met haar in de kinderwagen te gaan lopen was het dan ook niet. Maar we schoven wel aan bij het gezamenlijk ontbijt waar ook haar ouders naar toe waren gekomen. In de auto op weg naar huis besefte ik dat de zondagse foto nog niet gemaakt was. Raam open en hup…. precies op het moment reden we door een grote plas.